Makkers staakt uw wild geraas

Makkers staakt uw wild geraasDecember: een maand vol gezelligheid, cadeautjes, spelletjes en etentjes. Een maand waarin alles anders gaat dan anders. Je mag je schoen zetten. Sportles wordt pietengym. Tijdens de les kijkt Zwarte Piet opeens om de hoek. En zodra Sinterklaas weer naar Spanje vaart, halen we de kerstboom tevoorschijn!

Hoeveel nachtjes nog?

Het begint eigenlijk al begin november. Hoeveel nachtjes nog tot Sinterklaas komt? Wanneer mogen we onze schoen zetten? Aan het eind van november is jongste ook nog jarig. Nog meer aftellen dus! Wat steevast wordt gevolgd door: “En hoeveel nachtjes nog tot pakjesavond?” De spanning slaat om in onrust. Onrust in hun hoofd en in hun lijf. Op school en thuis.

Vorig jaar kreeg ik van de intern begeleidster op school onderstaand gedicht. Ik las het met tranen in mijn ogen. Confronterend en mooi tegelijk. Gelukkig is niet alles van toepassing op onze jongens. Maar het werd me opnieuw duidelijk. Onze kinderen hebben veel structuur nodig. Juist in deze tijd, waarin veel anders loopt dan normaal. Gelukkig vinden ze het zelf nog steeds de mooiste tijd van het jaar!

Gedicht

Lieve meester en lieve juf,

Zie de maan schijnt door de bomen,
makkers staakt uw wild geraas.
Ook al zou ik willen stoppen,
de prikkels zijn me steeds de baas.
En wie zoet is die krijgt lekkers,
maar dan word ik weer zo druk.
Dan wil ik zingen en veel springen,
en dan gaat er soms iets stuk.
Piet kijkt stiekem door de schoorsteen,
wie er lief is en wie stout.
Ik wil graag de liefste wezen,
maar in december gaat dat fout.
Terwijl iedereen die feesten leuk vindt,
denk ik: was het maar geweest.
Was het vast maar januari,
dan is het voor míj weer feest!

Er is een kindeke geboren op aard,
en dat vieren we met elkaar.
Maar samen doen, dat kan ik niet
en daarom vinden ze mij wat raar.
Al die lichtjes doen pijn in mijn ogen,
de muziek knalt in mijn kop.
Alles glittert, glimmert, schittert,
wanneer houdt dat nu eens op.
Er is geen enkele dag hetzelfde,
mijn structuur is helemaal kwijt.
Juf vindt dat ik moet genieten,
van die rare, vreemde tijd.
Terwijl iedereen de feesten leuk vindt,
denk ik: was het maar geweest.
Was het vast maar januari,
dan is het voor míj weer feest!

Lieve meester en lieve juf,
met jullie hulp ga ik ervoor.
Bedankt voor jullie geduld en begrip,
samen komen we deze tijd wel door.

© Terry van de Beek


Tags: , , ,
Copyright © 2015. All rights reserved.

Posted 4 december 2015 by Ellen in category ADHD